Ontmoetingen in Tanzania 2014

DSCF3351
  • Henk Steentjes
  • 1 december 2014
  • Een ontmoetingsreis door Tanzania.

    Van 18 augustus tot 7 september 2014 reisde Wederzijds met een groep van 9 mensen door het land Tanzania in het oosten van Afrika.
    Henk en Ingrid Steentjes geven hun indrukken weer.

    De laatste reis van Wederzijds naar Tanzania was in 2009. Een aantal van de mensen die toen het land bezochten gingen nu ook mee, zo ook onze reisleider Piet Buijsrogge. Piet is 40 jaar in Afrika als missionaris/ontwikkelingswerker werkzaam geweest.
    Ook bij deze ontmoetingsreis ging de aandacht uit naar mensen aan de onderkant van de samenleving van dit arme land met daarnaast ruimte voor cultuur en natuur. Tanzania, een van de 10 armste landen ter wereld, is een land in ontwikkeling. De mensen op het platteland leven soms nog als 100 jaar geleden en de trek naar de stad heeft er enorme krottenwijken doen ontstaan.
    Bij onze bezoeken aan de verschillende projecten waren we onder de indruk van de inzet van mensen die zich soms belangeloos inzetten voor de allerarmsten en we werden getroffen door de veerkracht van mensen. Heel speciaal was de dag dat we met een landrover de droge steppe-savanne vlakte ten westen van Same doorreden naar de Pangani rivier om daar de Maasai met hun vee het water te zien oversteken. Op weg naar de markt dreven lange statige mannen in hun felrood of blauw gekleurde doeken het vee door de rivier naar de overkant. Het onbedorven Afrika, zo voelde het aan.

    oversteek van de Panganirivier

    oversteek van de Panganirivier

    De overweldigende natuur was onderweg overal om ons heen en in de wildparken Tarangire en Arusha konden we de wilde dieren bewonderen. We zagen zelfs een luipaard die op een boomtak lag te slapen. Het bezoek aan prachtige Cultural Heritage museum in Arusha was een cultureel uitstapje en aan de voet van de Kilimanjaro deden we mee aan een koffietoer waarbij plaatselijke boeren ons op hun plantages uitleg gaven over het op een arbeidsintensieve manier van verbouwen van koffie.
    In het tuinbouwbedrijf van Rijk Zwaan uit Nederland konden we zien hoe men hybride tuinplanten kweekte die een veel hogere opbrengst geven dan de Afrikaanse soorten. Ook het verhaal en de beelden over de vreedzame onafhankelijkheidsstrijd in de jaren 50 van de vorige eeuw en de eerste president Julius Nyerere die we in het Arusha Declaration Museum zagen, maakten indruk op ons. De onbaatzuchtigheid van deze voorvechter van menselijke waardigheid is vandaag nog een voorbeeld voor vele wereldleiders.
    Op de laatste dag bezochten we het Shanga Riverhouse in Arusha.
    Hier maakten mensen met een beperking kunstvoorwerpen die je in hun winkel kon kopen. Naast schilderijen en textiel waren het vooral voorwerpen van glas, waarvoor ze lege flessen omsmolten. Over recycling gesproken!

  • Tuseme, opvanghuis voor straatkinderen

    Tuseme, opvanghuis voor straatkinderen

    Ontmoetingen met bijzondere mensen.
    Het Amani centre voor gehandicapte kinderen in Morogoro, eens opgezet door mama Josephine Bakitha, die zelf een gehandicapt kind had, wordt nu beheerd door de RK kerk. We verbleven 3 dagen in hun guesthouse en hadden veel bewondering voor hoe men met heel beperkte middelen kinderen therapie konden geven.
    Dominique Balama runt in Kisongo bij Arusha het Tuseme opvanghuis voor 24 straatkinderen. Het was koud op de heuvel waar het half afgebouwde huis op stond, maar we werden er hartelijk ontvangen door de kinderen, die in kleurrijke Maasai doeken gehuld, hun dansen voor ons uitvoerden. Dominique heeft veel moeite om de eindjes aan elkaar te knopen.
    Heel wat beter zag het “Kikatiti Happy Watoto home” er uit. Dit door de Nederlander Walter de Nijs geleide weeshuis krijgt veel steun van o.a. de ”Stichting vrienden van Tanzania”.
    Met eigen ogen konden we zien hoe mensen hun levensomstandigheden trachtten te verbeterden door in coöperaties samen te werken. In Bagamoyo zagen we bij de vrouwengroep “Upendo dunda cooperative society” hoe ze cashewnoten handmatig verwerkten en daarmee geld verdienden. We bezochten de vrouwengroep Kali Mata Ki Jai (Indisch voor “respect voor vrouwen”) in Gezaulole bij Dar Es Salaam die henna verbouwden en een eigen bank hadden opgericht voor leningen onder elkaar. Hier hebben we ’s middags kunnen zwemmen in de Indische Oceaan.
    Op zondag zitten de kerken vol, zo weten we nu uit eigen ervaring. De diensten swingen door de enthousiaste Afrikaanse gezangen. De rol die de kerken spelen bij de ontwikkeling van Tanzania werd ons duidelijk bij het bezoek aan de parochie van de Nederlandse priester Gerard Derksen bij Dar Es Salaam, die al tientallen jaren in Tanzania werkzaam is en bij de bezoeken aan de bisschoppen van Same en van Arusha. Naast het geven van zielzorg bouwen ze zelf scholen en geven medische hulp en voorlichting in de dorpen.
    We spraken Victor Matondane bij Oikocredit in Dar Es Salaam. Hij is een van de gestudeerde Tanzanianen die een goede baan afgewezen hebben om voor veel minder hun medemensen te helpen bij projecten of hulporganisaties.
    In Same ontmoetten we Dr. Norbert Mchomvu, een arts verbonden aan het bisdom Same die hoofd is van het health department. Hij heeft goede contacten met de stedenband Tilburg. Ook hij vertelde dat ze van de overheid geen steun krijgen en dat ze blij zijn met elke hulp die ze krijgen.
    In Arusha hadden we een ontmoeting met Alais Nangoro uit het dorp Kiteko op 360 km van Arusha. Deze statige Masaai man met een universitaire opleiding was projectleider in het duurzame bosbouw project Suledo Forest, een samenwerkingsverband van 10 dorpen.

    Toen we teruggingen naar Nederland was ons hoofd vol van de indrukken van dit mooie maar arme land waar mensen worstelen om het hoofd boven water te houden, maar waar we ook blijde gezichten zagen.
    Piet en medereizigers, bedankt!

d
c