Ontmoetingsreis India 2014

  • 2014 India Tiraputhi 1
  • 2014 India Nagaland 1
  • 2014 India Assam 2
  • Marijke van der Veeken
  • Februari 2014
  • HMI Henry Martin institute
  • Sultan Sahi projecten
  • MV Foundation: Drop outs
  • Shred: Society for Rural Health Education and Development
  • Hope: Human Organization for Peoples Enlightment
  • Communicare: Community Care
  • The convent of agriculture
  • Little Flower School Manja
  • In de maand februari 2014 hebben wij via de Vereniging Wederzijds een bezoek gebracht aan India. Onze groep bestond uit 7 personen, 6 deelnemers en de organisator vanuit Wederzijds. In India- ongeveer zo groot als Europa – bezochten we globaal 5 gebieden:

    • Midden , rondom Hyderabad
    • Zuid Oostelijk, rondom Chittoor
    • Zuid westelijk in Cochin
    • Noordoosten , in Assam
    • Noorden Nagaland genaamd

    Onze keus was op Wederzijds gevallen omdat zij Ontmoetings reizen organiseren. Wederzijds heeft in de loop der jaren contacten opgebouwd met organisaties die zich, samen met de plaatselijke bevolking, inzetten voor de onderste sociale klassen: In India zijn dat de laagste kastes, de dalits, en adivasi`s. Adivasi`s zijn oorspronkelijke stammen, ze wonen meestal afgelegen en hun situatie is vergelijkbaar met de dalits. Deze organisaties, NGO`s , richten zich met name op sociale , culturele, medische projecten en krijgen geen financiële ondersteuning van de regering.

  • Reisdoel vooraf en ervaring bij thuiskomst

    Tijdens onze reis lag het accent op ontmoetingen met Indiase mensen, het bezoeken van projecten, het ervaren van het Indiase leven in verschillende gebieden en in diverse situaties. Maar ook het proeven en beleven van cultuur en natuur. Deze boeiende en indrukwekkende reis heeft ons veel gebracht :

    India is meer voor ons gaan leven.

    Natuurlijk wisten we al veel van de feitelijke situaties: De grote economische verschillen,het kasten stelsel , de armoede, de positie van vrouwen…kinderarbeid ..het drukke lawaaierige verkeer, maar ook de rijke cultuur, het doortrokken zijn van religiositeit in het dagelijkse leven, de kruiden, de geuren en de kleuren!

    Beelden die wij hier via internet en televisie hebben opgebouwd ,zijn nu levende werkelijkheden voor ons geworden .We hebben mensen ontmoet waar we veel respect voor kregen. We hebben aan den lijve zelf ervaren , gezien en gevoeld met welke kracht , betrokkenheid en inzet wordt gewerkt-tegen de stroom in ?- aan de verbetering van leefomstandigheden. Gastvrij werden we ontvangen , op de projecten en bij mensen thuis , hartverwarmend .

    Levenskracht hebben we ervaren te midden van materiële armoede .

  • Met de trein

    Het onderweg zijn : fantastisch ! Per trein gingen we Van Hyderabad naar Chittoor , deels `s middags , waarbij we het Indiase landschap voorbij zagen glijden , soms staande in de open deuropening!! Daarna de hele nacht, de zitbank werd een bed en met een gordijntje ervoor.. heerlijk slapen maar!!! De reis naar Assam ging ook per trein, op het station veel bedelende kinderen die circuskunstjes deden en daarna met omgekeerde handen aanhoudend en stilstaand langs ons liepen.. In de trein werden heerlijke Indiase versnaperingen aangeboden maar ook weer.. kinderen die als bezempjes over de vloer kropen en daarna met handen om hoog ons indringend aankeken!

    Met het busje.

    Leuk, om het landschap onderweg langzaam te zien veranderen : rijstvelden , palmbomen, theeplantages. loslopende ossen, dorpjes, kinderen, kleurrijke vrouwen, veel winkeltjes, koffie huisjes. En veel hobbelige slecht onderhouden wegen !! Maar ook 8 baans wegen , waar motorrijders, soms met 4, 5 personen op een motor reden!

  • HMI School

    Hyderabad, een miljoenenstad, bom vol druk lawaaiig verkeer, smog! Met historische wortels van spanningen tussen Moslims en Hindoes.

    HMI Henry Martin institute

    We waren te gast op het Henry Martin instituut, een prachtige schone, groene plek . MHI is een interconfessioneel instituut, opgericht om vrede tussen hindoes en moslims te bevorderen. Tay was onze contactpersoon , we werden uitgenodigd om bij hem thuis te komen eten. Vanuit dit instituut worden projecten georganiseerd waar wij er enkele van bezochten:

    Sultan Sahi projecten : school, vrouwen centrum en medische post.

    In het centrum van de drukke stad waren we te gast bij een school voor hindoe – en moslimkinderen . Een hartverwarmende ontvangst door 2 vrouwen bij de voordeur: Een rode stip op ons voorhoofd gezet door de hindoevrouw , de moslimvrouw sprenkelde geurig rozen water over ons hoofd .Onze handen werden prachtig met Henna beschilderd , echt een vakwerkje .
    In datzelfde gebouw kregen vrouwen een opleiding tot coupeuse , ook hier in het zwart geklede moslimvrouwen samen met kleurrijke hindoevrouwen, hier werkten ze goed samen .

    HMI School

    En dan een kijkje in de klassen: Het hart van de 2 juffen in ons gezelschap werd geraakt:Kinderen op de knietjes of in kleermakerszit,met een schriftje voor zich en de instructie op het zwarte krijtbord. We waren een bezienswaardigheid, waar d e kinderen graag voor zongen en mee praatten !
    En er was een mini dokterspost, met een lage drempel voor mensen uit de buurt [ geslachtsziekten komen veel voor]

    MV Foundation: Drop outs

    Met het busje door de enorme drukke stad gereden naar een project voor drop out kinderen. Dalit kinderen die niet naar school gingen , maar thuis bleven om te werken of uit bedelen gestuurd te worden . We waren onder de indruk , de bevlogen en idealistische directeur vertelde hoe het team  de ouders thuis wist te motiveren hun kinderen naar school te laten gaan , ipv te laten werken. Het heeft doorzettingsvermogen gevraagd ,een lange adem en moed van de ze betrokken mensen om tot dit opbouwende resultaat te komen.

  • Vanuit Hyderabad met het busje naar het tweede gebied bij Chittoor gereden. Stanley is hier de contactpersoon van SHRED, HOPE en COMMUNICARE.
    Samen met hem bezochten we

    Shred : Society for Rural Health, Education and Development

    Zelfhulpgroep voor vrouwen. In de zelfhulp groep leren met name moslimvrouwen zelf kinder – en vrouwen kleding te maken. Belangrijk als je heel weinig inkomsten hebt. De vrouwen reageerden verbaasd toen ze onze leeftijden hoorden ! 6oers en er zo Young uit zien !! En weer een hartelijke ontvangst , een demonstratie gaf aan hoe handig de vrouwen worden in sari bloesjes maken en meer !

    Hope: Human Organization for Peoples Enlightment

    Een plek voor adivasi`s. Deze organisatie zet zich ook in voor de dalits en hier de adivasis , wij zouden dat gypsies noemen. Deze mensen zwierven tot voor kort rond op parkeerplaatsen in de stad. Hope heeft een plek voor ze gevonden waar huizen kunnen worden gebouwd en een opvang voor de kinderen wordt geboden .Een warm, levendig geheel waar we weer werden onthaald op een prachtige authentieke manier Vrouwen die zelfgemaakte kettingen om hingen, alles door elkaar , een groot rommelig gebeuren.

    Nieuwe kans voor verwaarloosde kinderen. Het leek een idyllisch plekje waar we aankwamen , goed georganiseerd en verzorgd. Een vriendelijke sfeer, geitjes met jonkies die de kinderen knuffelden, lemen huisjes, een vuurtje erin en palmbomen.. Zingende kinderen stonden klaar om ons te verwelkomen, begeleid door betrokken en deskundige leerkrachten . En weer : De 2 juffen onder ons wilden hier wel blijven en mee werken.  Achter deze idyllische plek gingen trieste verhalen schuil: officieel is kinderarbeid in India verboden maar in de praktijk..  Hier waren kinderen die opgezocht en opgehaald werden bv. in de steen groeven , en op 8 jarige leeftijd 8 uur per dag meehielpen stenen bakken..En meer voorbeelden..

    Communicare: Community Care

    School. Zelfhulpgroep voor vrouwen. Timmermanwerkplaats.

    Een idealistisch echtpaar Stella en echtgenoot,begeleiden ons vandaag .Onderweg in de bus vertelt Stella, de contactvrouw over het grote verschil tussen de hoge kastes en haar eigen positie als Dalit vrouw ,zij moet dit [vrijwilligers]werk doen!! Vooral Stella wil vrouwen stimuleren om zich te ontwikkelen, een beroep te leren en in de community elkaar te ondersteunen.

    Achtereenvolgens bezochten we : een school, een community,waar zelfhulpgroepen voor vrouwen actief waren. In een volgend dorp ontmoeten we een Indiër die met hulp van Communicare timmerman was geworden. Dit vakmanschap was van grote betekenis voor hemzelf maar ook voor zijn dorp, de community!

  • Geschiedenis en huidige situatie

    School in Assam

    Traditioneel werd met de naam Assam heel Noordoost India aangeduid. Na de dekolonisatie in 1947 werden uit Assam verschillende deelstaten gevormd waaronder Assam en Nagaland. Later kwamen er steeds meer eisen voor autonomie van de verschillende etnische stammen. Ook was er een groei van gewapende afscheidingsgroepen. Het toerisme is hierdoor beperkt. We hebben hier veel armoede gezien .Mensen moeten elke dag vechten om de primaire behoeften te waarborgen.

    We verbleven in het Mission Home, een seminarie ,dat geleid werd door father Tom. Helaas was hij afwezig wegens ziekte van zijn vader en hij werd vervangen door father Brasant:

    • The convent of agriculture waar de drop-outs in de gelegenheid worden gesteld om een cursus voor kleding maken, timmerman, dierverzorging of landbouwtechnieken te volgen. De cursussen zijn gratis met kost en inwoning.
    • Bezoek aan de Little Flower School, Manja.

    School in Assam

    Er stond ons een hartelijk ontvangst op te wachten middels een muziekkorps. Wij erachteraan! 800 kinderen stonden buiten klaar in rijen opgesteld, een welkomstlied werd gezongen, een show met de drumband, daarna het schoollied en vervolgens hebben we de verschillende groepen bezocht. Het was ontroerend om al die kinderen zo te zien te zitten, soms wel met z`n vijven dicht naast elkaar gedrukt op een bankje.

    Vanwege onrust in de stammen van Manipur (Karbi`s) werden de toegangswegen naar Nagaland geblokkeerd, waar wij de laatste dagen van ons verblijf in India doorbrengen. We besloten daarom nog die middag te vertrekken naar Nagaland. Dit betekende dat we niet alle projecten in Assam konden bezoeken

  • Nagaland heeft zich na de onafhankelijkheid van India altijd formeel onafhankelijk van India opgesteld. De Nagalanders voelen zich geen Indiërs. Nagaland voelt zich echt verwaarloosd door de regering. Geen enkele toekenning van gelden om de infrastructuur te verbeteren. Nagaland bestaat uit 11 districten ,waar 16 verschillende stammen wonen en 47 talen worden gesproken. Ze hebben veel tradities en klederdrachten en woonden tot voor 30 jaar geleden nog in hutten. Er werd veel aan houtsnijwerk gedaan. De bevolking is voor 80 % baptist en heeft uiterlijke Aziatische trekken.(oorspronkelijk komt deze groep uit China)

    DAN, Development Association of Nagaland.

    Nagaland

    Het is een instituut van de Katholieke Kerk waar van uit allerlei activiteiten en projecten worden ondersteund of begeleid o.l.v. father Sebastian. Wij hebben daar enkele projecten bezocht:

    Het St. Joseph Children Home waar 45 kinderen verblijven, die wees zijn. Overdag gaan ze naar school en daarna helpen ze mee met alle werkzaamheden in huis en op het terrein.
    College in Cohima ( de hoofdstad) een mooi gelegen school met 2000 lln , waar opruimen, structuur en kwaliteit belangrijke waarden waren.
    Peace Channel in Dimapur een organisatie ,die met de jeugd in gesprek gaat over het belang van non-violence gedrag.. Op het kantoor werd ons de werkwijze van dit project uitgelegd door enkele jongeren en vervolgens brachten we een bezoek aan een school, waar veel aandacht werd besteed aan dit thema.

    Nagaland

    Chavara Home een gezondheidscentrum voor mensen met HIV/Aids, tevens is daar ook een opvanghuis voor kinderen van de patiënten. Het bezoek aan die kinderen was erg ontroerend ;ze waren blij met die extra aandacht.

    Het Shalom Rehabilitationhuis is een centrum waar drugs en alcoholverslaafden worden opgevangen als ze willen rehabiliteren.De training is heel gestructureerd en de opzet is dat de jongeren in brede zin hun eigen verantwoordelijkheid op zich nemen en hun wilskracht trainen.

  • Vervuld van veel indrukken, ervaringen, emoties keerden we na ruim 4 weken terug. Indrukwekkend de wijze van ontvangst: Toegezongen, getrakteerd, versierd met bloemenkransen, kortom we voelden ons een speciale gast en zeer welkom!

    Door het bezoeken van de projecten en de ontmoetingen hebben we de levenskracht, moed en doorzettingsvermogen ervaren van deze mensen . Het heeft ons aangesproken. Door de confrontatie met onze eigen gunstiger leefomstandigheden,de verschillen, werden we ook emotioneel geraakt: Zoveel kinderen, zoveel armoedeHet is een instituut van de Katholieke Kerk waar van uit allerlei activiteiten en projecten worden ondersteund of begeleid o.l.v. father Sebastian. Wij hebben daar enkele projecten bezocht:

    Het St. Joseph Children Home waar 45 kinderen verblijven, die wees zijn. Overdag gaan ze naar school en daarna helpen ze mee met alle werkzaamheden in huis en op het terrein.
    College in Cohima ( de hoofdstad) een mooi gelegen school met 2000 lln , waar opruimen, structuur en kwaliteit belangrijke waarden waren.
    Peace Channel in Dimapur een organisatie ,die met de jeugd in gesprek gaat over het belang van non-violence gedrag.. Op het kantoor werd ons de werkwijze van dit project uitgelegd door enkele jongeren en vervolgens brachten we een bezoek aan een school, waar veel aandacht werd besteed aan dit thema.

    Nagaland
    Nagaland

    Chavara Home een gezondheidscentrum voor mensen met HIV/Aids, tevens is daar ook een opvanghuis voor kinderen van de patiënten. Het bezoek aan die kinderen was erg ontroerend ;ze waren blij met die extra aandacht.
    Het Shalom Rehabilitationhuis is een centrum waar drugs en alcoholverslaafden worden opgevangen als ze willen rehabiliteren.De training is heel gestructureerd en de opzet is dat de jongeren in brede zin hun eigen verantwoordelijkheid op zich nemen en hun wilskracht trainen., maar ook zoveel warmte en blijdschap, zowel bij de kinderen, als bij de mede werkers en bij de mensen in de communities.

    Onderweg en ook eenmaal weer thuis stelden we onszelf regelmatig de vraag:

    • In hoeverre biedt het politieke systeem in India onvoldoende mogelijkheden voor deze allerarmsten? (40% leeft onder de armoede grens)
    • In hoeverre vormt het kaste stelsel een belemmering voor de ontwikkeling van alle Indiase mensen?
    • En.. op welke wijze kunnen wij een bijdrage leveren aan hun inzet ?

    De NGO `s zijn afhankelijk van sponsoring van diverse hulp organisaties, maar in de huidige tijden van bezuinigingen hebben een aantal zich teruggetrokken. Oa.Het is een instituut van de Katholieke Kerk waar van uit allerlei activiteiten en projecten worden ondersteund of begeleid o.l.v. father Sebastian. Wij hebben daar enkele projecten bezocht:Het St. Joseph Children Home waar 45 kinderen verblijven, die wees zijn. Overdag gaan ze naar school en daarna helpen ze mee met alle werkzaamheden in huis en op het terrein.
    College in Cohima ( de hoofdstad) een mooi gelegen school met 2000 lln , waar opruimen, structuur en kwaliteit belangrijke waarden waren. Peace Channel in Dimapur een organisatie ,die met de jeugd in gesprek gaat over het belang van non-violence gedrag.. Op het kantoor werd ons de werkwijze van dit project uitgelegd door enkele jongeren en vervolgens brachten we een bezoek aan een school, waar veel aandacht werd besteed aan dit thema.

    Chavara Home een gezondheidscentrum voor mensen met HIV/Aids, tevens is daar ook een opvanghuis voor kinderen van de patiënten. Het bezoek aan die kinderen was erg ontroerend ;ze waren blij met die extra aandacht.
    Het Shalom Rehabilitationhuis is een centrum waar drugs en alcoholverslaafden worden opgevangen als ze willen rehabiliteren.De training is heel gestructureerd en de opzet is dat de jongeren in brede zin hun eigen verantwoordelijkheid op zich nemen en hun wilskracht trainen. Terre des Hommes stopt met de financiële steun aan Communicare per augustus 2014

    Een gunstige ontwikkeling in India zelf: steeds meer bedrijven bieden financiële ondersteuning (TATA bv).

    Met Wederzijds is onze ontmoetingsreis naar India een onvergetelijke ervaring geworden.

    Verder..Ontmoet India: We zijn in onze eigen community in Dieren van plan om een dagdeel te organiseren met activiteiten waarvan de opbrengst ten goede komt aan een project wat wij bezochten. Op dit moment zijn we met de plannen bezig.

d
c